Frinton-on-Sea er ein liten by ved kysten av grevskapet Essex i England. Han har kring 5500 innbyggjarar.
Historie
Stadnamnet «Frinton» er fyrst nemnt i Domesday Book frå 1086, der det er skrive som «Frientuna». Namnet kan tyda ‘inngjerda by’ eller ‘busetnad’.Eilert Ekwall, The Concise Oxford Dictionary of English Place-names, s.188. venstre|mini|St. Mary's Church i Frinton-on-Sea. Frinton var historisk sett ei liten landsby som bestod av ei kyrkje, fleire gardar og ein handfull småhus. På byrjinga av 1870-talet hadde byen berre seks hus og 29 innbyggjarar, og det blei notert at havet hadde vaska bort ein stor del av soknet, og framleis truga. Dei eldste delene av den opphavlege soknekyrkja, som er vigd til jomfru Maria, er datert til 1300-talet.
Jernbanelinja Tendring Hundred Railway blei opna i 1867. Ho gjekk ved nordenden av Frinton sokn, men det var ikkje nokon stasjon i Frinton i utgangspunktet; dei næraste stasjonane var ved Kirby Cross og Walton-on-the-Naze. Store delar av landjorda rundt Frinton blei kjøpt av utviklarar på 1880-talet med planar om å byggja ut ein ny feriestad. I 1888 opna Frinton jernbanestasjon for å tena den nye byen. mini|Havskjul mellom esplanaden og stien ned til stranda. På 1890-talet blei den opphavlege utviklaren av byen, Peter Bruff, kjøpt ut av industrimannen Richard Powell Cooper, som allereie hadde utvikla ein golfbane her. Powell Cooper avviste Bruff sine planar om ein pir, fastsette kvaliteten på hus som skulle byggjast og forbaud pensjonat og pubar. Med Sea Defence Act 1903 blei det gjennomført eit prosjekt for å stabilisera klippene, og grøntområdet Greensward, som skill esplanaden frå havet, blei utvikla for å stabilisera landet vidare.
På fyrste halvdelen av 1900-talet fekk byen fleire fornemme besøk. Det blei anlagt ei ny handlegate som knytta saman togstasjonen og esplanaden. Gata blei formelt opna i 1904 av Louise Margaret, hertuginne av Connaught, og blei kalla Connaught Avenue til ære for henne. Andre attraksjonar inkluderte eit friluftsbad med palmer rundt, hotell langs Esplanade, og ei amatørtennisturnering. Prinsen av Wales (seinare kong Edvard VII) var ofte ved golfklubben, og Winston Churchill leigde eit hus i byen. Frinton var det siste målet i England som blei angripe av det tyske Luftwaffe i 1944.
Byen har hatt eit rykte for å vera konservativ. Fram til nyleg var det ingen pubar der, sjølv om det lenge hadde vore barar i hotell langs sjøen og på golf- og War Memorial-klubbene. Den fyrste puben i Frinton, Lock and Barrel, opna i 2000.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frinton-on-Sea» frå , den 23. juli 2011.
Kategori:Byar i Essex