Hélène Grimaud (født 7. november 1969) er en fransk klassisk pianist. Hun fikk sin første utdannelse i hjembyen, men ble opptatt ved konservatoriet i Paris som 13-åring i 1982 og studerte med Jacques Rouvier. 16 år gammel vant hun førstepris for sin klavertolkning av Sergei Rachmaninoffs 2. pianosonate, og i 1987 holdt hun sin debutkonsert.
Biografi I 1991 var Grimaud 21 år, og hun flyttet til Tallahassee, Florida for å bo sammen med en venn som studerte fagott på Florida State University. I 1997 bosatte hun seg i Westchester County, nord for New York City. For tiden bor hun i Sveits. Hun er også lidenskapelig opptatt av ulver. Tiden hennes går med til musikkarriere og ulvestudier på Wolf Conservation Center, som hun har vært med på å opprette sammen med fotografen J. Henry Fair.James R. Oestreich, "A Pianist Harmonizes With Wolves". New York Times, 5 November 2006.
Diskografi 1986 : Rachmaninov, Sonate pour piano n°2 et Études-Tableaux (Denon) 1987 : Frédéric Chopin, Ballade n°1 ; Franz Liszt, Après une lecture de Dante ; Robert Schumann, Sonate pour piano (Denon) 1989 : Robert Schumann, Kreisleriana ; Johannes Brahms, Sonate pour piano n°2 (Denon) 1992 : Johannes Brahms, Sonate pour piano n°3 et 6 pièces pour piano (Denon) 1993 : Rachmaninov, Concerto pour piano n°2 ; Maurice Ravel, Concerto pour piano (Denon) 1995 : Robert Schumann, Concerto pour piano ; Richard Strauss, Burleske, avec le Cleveland Orchestra, sous la direction de David Zinman (Erato/Warner) 1996 : Johannes Brahms, Pièces pour piano op. 116-119 (Erato/Warner) 1997 : George Gershwin, Maurice Ravel, Concertos pour piano, avec le Cleveland Orchestra, sous la direction de David Zinman (Erato/Warner) 1998 : Johannes Brahms, Concerto pour piano n°1, avec la Staatskapelle de Berlin, sous la direction de Kurt Sanderling (Erato/Warner) 1999 : Ludwig van Beethoven, Concerto pour piano n°4, sous la direction de Kurt Masur ; Sonates pour piano n°30, op. 109 et n°31, op. 110 (Teldec) 2001 : Rachmaninov, Concerto pour piano n°2, sous la direction de Vladimir Ashkenazy ; Variations sur un thème de Corelli (Teldec) 2003 : Credo, Œuvres de John Corigliano, Ludwig van Beethoven, Arvo Pärt, Johann Sebastian Bach, sous la direction d'Esa-Pekka Salonen (DG) 2005 : Frédéric Chopin, Sonate pour piano n°2 ; Rachmaninov, Sonate pour piano n°2 (DG) 2005 : Béla Bartók, Concerto pour piano n°3, sous la direction de Pierre Boulez (DG) 2005 : Réflexion, Œuvres de Robert Schumann, Clara Schumann et Johannes Brahms, avec Truls Mørk et Anne Sofie von Otter (DG) 2007 : Ludwig van Beethoven, Concerto pour piano n°5 « l'Empereur », sous la direction de Vladimir Jurowski ; Sonate pour piano n°28, op. 101 (DG) 2008 : Johann Sebastian Bach, Extraits du Clavier bien tempéré ; Concerto pour piano n°1 en ré mineur, dirigé du piano avec la Deutsche Kammerphilharmonie de Brême ; transcriptions par Busoni, Liszt et Rachmaninov (DG) 2010 : Résonances, Œuvres de Wolfgang Amadeus Mozart, Franz Liszt, Alban Berg et Béla Bartók (DG) 2011 : Wolfgang Amadeus Mozart, Concertos pour piano n°19 et n°23 (DG) 2012 : Duo, Œuvres de Robert Schumann, Johannes Brahms, Claude Debussy, Dmitri Chostakovitch, avec Sol Gabetta (DG) 2013 : Robert Schumann, Dichterliebe et Fantasiestücke, avec Jan Vogler, (Sony) 2013 : Johannes Brahms, Concertos pour piano n°1 et 2, orchestre symphonique de la radio bavaroise (concerto n°1), orchestre philharmonique de Vienne (concerto n°2), sous la direction Andris Nelsons, (DG)
Bibliografi Variations sauvages (2003, published in English as Wild Harmonies) Leçons particulières (2005) Retour à Salem (2013) D.T. Max, "Her way: A pianist of strong opinions", New Yorker'' 87/35 (7 November 2011), 58-65.
Referanser
Eksterne lenker
James R. Oestreich, "Recording as a Road to Recovery", New York Times, 27 January 2011 New Yorker Profile by D. T. Max: "Her Way, A pianist of strong opinions", 7 November 2011 Daniel J. Wakin, "Titans Clash Over a Mere Cadenza", New York Times, 30 October 2011
Kategori:Franske pianister Kategori:Personer fra Aix-en-Provence